rzeczywiście

rzeczywiście (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ], AS: [žečyvʹiśće], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

przysłówek

(1.1) zgodnie z rzeczywistością, naprawdę, faktycznie

partykuła

(2.1) w formie pytania: wyraża wątpliwość

(2.2) pokazuje zaskoczenie po uświadomieniu sobie, że wcześniejsze wątpliwości były niesłuszne

odmiana:

przykłady:

(1.1) Czy rzeczywiście było tak, jak w tej historii?

(2.1) Rzeczywiście? Maciek jest byłym żonglerem?

(2.2) Rzeczywiście! Miałaś rację, Maciek potrafi żonglować siedmioma piłkami jednocześnie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) naprawdę, faktycznie, autentycznie, dosłownie

(2.1) naprawdę, czyżby

(2.2) faktycznie, istotnie, naprawdę, nie inaczej, ano, no, no tak, owszem, w rzeczy samej, w istocie

antonimy:

(1.1) niezgodnie z rzeczywistością, nie naprawdę

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik rzeczywistość

przym. przymiotnik rzeczywisty

czas. czasownik urzeczywistniać

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) actually, really, sure enough, genuinely, certainly, indeed, truly, in fact; (2.1) is that so?
• arabski: (1.1) فعلا, في الواقع

źródła: