pogoda

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

pogoda (język polski)[edytuj]

pogoda (1.2)
pogoda (1.3)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[pɔˈɡɔda], AS[pogoda]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chwilowy stan atmosfery
(1.2) pot.  ładna pogoda (1.1)
(1.3) przyjemny, radosny stan psychiki
(1.4) starop.  okazja
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Sprawdź jaka pogoda będzie jutro.
(1.2) Wczoraj nie było pogody.
(1.3) Pogoda ducha nigdy go nie opuszczała.
składnia:
kolokacje:
(1.1) prognoza pogody • brzydka / ładna / zmienna pogoda
(1.2) czekać na pogodę • pogoda na coś
(1.3) pogoda ducha
synonimy:
antonimy:
(1.1) klimat
(1.2) niepogoda
(1.3) smutek, troska
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pogodność f , pogodoznawca m , pogodoznawstwo m , pogodynka f , pogodynek m , niepogoda f 
czas.  pogodnieć, rozpogodzić, wypogodzić
przym.  pogodny, pogodowy, pogodotwórczy
przysł.  pogodnie
związki frazeologiczne:
idzie na pogodękaprys pogodypogoda dla bogaczypogoda dopisujepogoda pod psempogoda się psuje
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: