pogoda

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] pogoda (język polski)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chwilowy stan atmosfery
(1.2) pot.  ładna pogoda (1.1)
(1.3) przyjemny, radosny stan psychiki

odmiana: (1) lp  pogod|a, ~y, ~zie, ~ę, ~ą, ~zie, ~o; lm  ~y, pogód, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Sprawdź jaka pogoda będzie jutro.
(1.2) Wczoraj nie było pogody.
(1.3) Pogoda ducha nigdy go nie opuszczała.

składnia:
kolokacje: (1.1) prognoza pogody, brzydka/ładna/zmienna ~; (1.2) czekać na pogodę; (1.3) ~ ducha
synonimy:
antonimy: (1.2) niepogoda
wyrazy pokrewne: rzecz.  pogodność, pogodoznawca, pogodoznawstwo, pogodynka, przym.  pogodny, pogodowy, pogodotwórczy, czas.  pogodnieć, rozpogodzić się, przysł.  pogodnie
związki frazeologiczne: idzie na pogodę, kaprys pogody, pogoda dla bogaczy, pogoda dopisuje, pogoda pod psem, pogoda się psuje
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/pogoda”