obawa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] obawa (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) niepokój o przyszłość połączony z lękiem; przewidywanie, że coś może się nie powieść

odmiana: lp liczba pojedyncza obaw|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm liczba mnoga ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Kiedy myślę o jutrzejszym egzaminie, jestem pełen obaw.

składnia: obawa przed +N. narzędnik; obawa o +B. biernik
kolokacje: czuć obawę ■ być pełnym obawy ■ nie ma/bez obawy
synonimy: niepokój, niepewność, troska, lęk, strach, trwoga
antonimy: pewność, ufność, poczucie bezpieczeństwa
wyrazy pokrewne: czas. czasownik obawiać się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) concern, misgiving, apprehension
• francuski: (1.1) doute, appréhension
• hiszpański: (1.1) temor, miedo
• rosyjski: (1.1) опасение
• szwedzki: (1.1) ängslan w rodzaj wspólny, ångest w rodzaj wspólny