cisza

cisza (język polski)

cisza (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈʨ̑iʃa], AS: [ćiša], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) brak dźwięku

(1.2) żegl. żeglarstwo, żegluga, żeglarski brak wiatru

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza cisz|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o; blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) W nocy na jej ulicy panuje cisza.

składnia:

kolokacje:

(1.1) grobowa cisza • zakłócać ciszę • cisza nocna • cisza wyborcza (przedwyborcza)

synonimy:

(1.2) flauta

antonimy:

(1.1) dźwięk, głos, hałas

(1.2) wiatr

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik uciszać (uciszyć)

przym. przymiotnik cichy

przysł. przysłówek cicho

rzecz. rzeczownik cichość

związki frazeologiczne:

cisza jak makiem zasiał

cisza przed burzą

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) silence
• arabski: (1.1) صمت
• białoruski: (1.1) цішыня, ціша f rodzaj żeński
• chorwacki: (1.1) tišina f rodzaj żeński
• francuski: (1.1) silence m rodzaj męski
• hawajski: (1.1) maluhia
• hiszpański: (1.1) silencio m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) þögn f rodzaj żeński, kyrrð f rodzaj żeński
• koreański: (1.1) 침묵 (沈默, Czimmuk), 조용함 (Zoiongham)
• niemiecki: (1.1) Stille f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) σιγή f rodzaj żeński, σιωπή f rodzaj żeński
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)  ,     ,    
• rosyjski: (1.1) тишина f rodzaj żeński
• staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) безмльвіѥ n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) tystnad w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) csend
• włoski: (1.1) silenzio m rodzaj męski

źródła: