cisza

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] cisza (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) milczenie, brak odgłosu

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza cisz|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o; blm bez liczby mnogiej przykłady:

(1.1) W nocy na jej ulicy panuje cisza.

składnia:
kolokacje: (1.1) grobowa ~a, zakłócać ~ę
synonimy: (1.1) milczenie
antonimy: (1.1) dźwięk, głos, hałas
wyrazy pokrewne: czas. czasownik uciszać (uciszyć); przym. przymiotnik cichy; przysł. przysłówek cicho; rzecz. rzeczownik cichość
związki frazeologiczne: (1.1) cisza jak makiem zasiał, cisza nocna, cisza przed burzą
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) silence
• białoruski: (1.1) цішыня, ціша f rodzaj żeński
• chorwacki: (1.1) tišina f rodzaj żeński
• francuski: (1.1) silence m rodzaj męski
• grecki: (1.1) σιγή f rodzaj żeński, σιωπή f rodzaj żeński
• hawajski: (1.1) maluhia
• hiszpański: (1.1) silencio m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) þögn f rodzaj żeński, kyrrð f rodzaj żeński
• koreański: (1.1) 침묵 (沈默, Czimmuk), 조용함 (Zoiongham)
• niemiecki: (1.1) Stille f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) тишина f rodzaj żeński
• staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) безмльвіѥ n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) tystnad w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) csend
• włoski: (1.1) silenzio m rodzaj męski