tył

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: tyll • tyłł

tył (język polski) [edytuj]

tyły (1.1) samochodu
tył (1.2) głowy
tył (1.2) niedźwiedzia
wymowa:
IPA: [tɨw], AS: [tyu̯] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) część czegoś najdalej od przodu
(1.2) cześć ciała przeciwległa do frontu głowy; u człowieka z tej strony co plecy, u zwierząt z tej strony co zad lub ogon
(1.3) miejsce znajdujące się przeciwnie do kierunku patrzenia; po stronie przeciwnej do rzeczywistego lub oczekiwanego kierunku ruchu
(1.4) eufem.  tyłek
(1.5) eufem.  fragment ubrania zakrywający pośladki
(1.6) gw.  studencka brak zaliczenia[1]
odmiana:
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik tył tyły
dopełniacz tyłu tyłów
celownik tyłowi tyłom
biernik tył tyły
narzędnik tyłem tyłami
miejscownik tyle tyłach
wołacz tyle tyły
przykłady:
(1.1) Na tyłach tamtego budynku znajduje się salon fryzjerski.
(1.1) Krystyna usiadła w tyle samochodu, gdyż zawsze się bała siedzieć na przednim siedzeniu.
(1.2) Długie włosy spięte z tyłu ładnie wyglądają.
(1.3) Przestań przechylać krzesło w tył bo spadniesz!
(1.4) Nadstaw tył, zasłużyłeś na lanie za te oceny!
(1.5) Prałam dziś twoje dżinsy i zobaczyłam, że przetarł się w nich cały tył.
składnia:
kolokacje:
(1.1) tył domu
(1.2) zaczesywać włosy do tyłu • tył głowy
synonimy:
antonimy:
(1.1) przód, front
(1.2) przód
wyrazy pokrewne:
rzecz.  tyłek m , tyłeczek m , tyły nm.-os. 
przym.  tylny
związki frazeologiczne:
mieć tyły • być do tyłu • zostać w tyle • z tyłu liceum, z przodu muzeum • iść tyłem • wystawić kogoś tyłem do wiatru
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 320, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=tył&oldid=3334223”