tył

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: tyltylltyłł

tył (język polski)[edytuj]

tyły (1.1) samochodu
wymowa:
IPA[tɨw], AS[tyu̯] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) część czegoś najdalej od przodu
(1.2) cześć ciała przeciwległa do przodu głowy; u człowieka z tej strony co plecy, u zwierząt z tej strony co zad lub ogon
(1.3) miejsce znajdujące się przeciwnie do kierunku patrzenia; po stronie przeciwnej do rzeczywistego lub oczekiwanego kierunku ruchu
(1.4) eufem.  tyłek
(1.5) eufem.  fragment ubrania zakrywający pośladki
(1.6) gw.  studencka brak zaliczenia[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Na tyłach tamtego budynku znajduje się salon fryzjerski.
(1.1) Krystyna usiadła w tyle samochodu, gdyż zawsze się bała siedzieć na przednim siedzeniu.
(1.2) Długie włosy spięte z tyłu ładnie wyglądają.
(1.3) Przestań przechylać krzesło w tył bo spadniesz!
(1.4) Nadstaw tył, zasłużyłeś na lanie za te oceny!
(1.5) Prałam dziś twoje dżinsy i zobaczyłam, że przetarł się w nich cały tył.
składnia:
kolokacje:
(1.1) tył domuz tyłu
(1.2) zaczesywać włosy do tyłu • tył głowy
synonimy:
antonimy:
(1.1) przód, front
(1.2) przód
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  tyłek m , tyłeczek m , tyły nm.-os. 
przym.  tylny
związki frazeologiczne:
mieć tyłybyć do tyłuzostać w tylez tyłu liceum, z przodu muzeumiść tyłemwystawić kogoś tyłem do wiatru
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 320, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.