brak

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] brak (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) fakt nieistnienia czegoś
(1.2) defekt, wada, usterka

odmiana: (1.1) lp  brak|, ~u, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; (1.1-2) lm  ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:

(1.1) Brak bezpośrednich dowodów na potwierdzenie tej tezy.

składnia:
kolokacje: (1.1) z braku czego
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas.  brakować
związki frazeologiczne:
etymologia: śwn.  brack, bracken (przebierać, wysortowywać)[1]
uwagi: tłumaczenia:

źródła:

  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 38, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.

[edytuj] brak (język chorwacki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) małżeństwo

odmiana: (1.1) lp  brak, braka, braku, brak, brakom, braku, braku; blm ovi, brakova, brakovima, brakove, brakovima, brakovima, brakovi przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  bračni
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] brak (esperanto)


znaczenia:
morfem

(1.1) ramię

przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne: rzecz.  brako, antaŭbrako, brakhorloĝo, brakringo, brakseĝo; czas.  brakumi, ĉirkaŭbraki, enbrakigi
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: