tyłek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

tyłek (język polski)[edytuj]

tyłek (1.1)
wymowa:
IPA[ˈtɨwɛk], AS[tyu̯ek]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org pośladki
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Uważam, że masz zgrabny tyłek, Ewelino.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ładny / zgrabny / brzydki / kształtny / chudy / gruby / szeroki / wąski / jędrny / obwisły / wychudły tyłek • dostać / bić / brać w tyłek (po tyłku) • siąść / siadać na tyłku
synonimy:
(1.1) pupa, pośladki, siedzenie; eufem.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org cztery litery; przest.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org rzyć; grub.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org zadek, kuper; wulg.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org dupa; żart.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org sempiterna
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org tył m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, tylnik m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
zdrobn.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org tyłeczek m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org tylny, tyłowy
związki frazeologiczne:
bać się o własny tyłekdbać o własny tyłekbrać tyłek w trokisiąść na tyłkupilnować swojego tyłkaelegancik nowy, zegarek cynowy, wiatr odwinie poły, widać tyłek gołycałować komuś tyłekruszyć tyłekciężko komuś ruszyć tyłekpocałuj mnie w tyłek! • nadstawić tyłek
etymologia:
pol.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org tył + -ek
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: