tyłek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

tyłek (język polski)[edytuj]

tyłek (1.1)
wymowa:
IPA[ˈtɨwɛk], AS[tyu̯ek]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot. pośladki
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Uważam, że masz zgrabny tyłek, Ewelino.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ładny / zgrabny / brzydki / kształtny / chudy / gruby / szeroki / wąski / jędrny / obwisły / wychudły tyłek • dostać / bić / brać w tyłek (po tyłku) • siąść / siadać na tyłku
synonimy:
(1.1) pupa, pośladki, siedzenie; eufem. cztery litery; przest. rzyć; grub. zadek, kuper; wulg. dupa; żart. sempiterna
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tył m, tylnik m
zdrobn. tyłeczek m
przym. tylny, tyłowy
związki frazeologiczne:
bać się o własny tyłekbrać tyłek w trokicałować komuś tyłekciężko komuś ruszyć tyłekdbać o własny tyłekelegancik nowy, zegarek cynowy, wiatr odwinie poły, widać tyłek gołymieć robaki w tyłkunadstawić tyłekpilnować swojego tyłkapocałuj mnie w tyłek! • robić koło tyłkaruszyć tyłeksiąść na tyłku
etymologia:
pol. tył + -ek
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: