siedzieć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] siedzieć (język polski)
wymowa:
znaczenia:
czasownik niedokonany
- (1.1) spoczywać na krześle, kanapie, ławie, itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach
- (1.2) przebywać ciągle w jednym miejscu
- (1.3) pot. być aresztowanym, pozbawionym wolności
odmiana: przykłady:
- (1.1) Marek siedzi na fotelu i ogląda film.
- (1.2) Mój sąsiad jest na bezrobociu i cały czas siedzi w domu.
- (1.3) Siedział trzy lata i wyszedł w zeszłym tygodniu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: siedzieć komuś na ogonie, siedzieć jak na tureckim kazaniu
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sit
- chorwacki: (1.1) sjediti
- dolnołużycki: (1.1) sejźeś
- duński: (1.1) sidde; (1.3) sidde i fengsel
- esperanto: (1.1,2) sidi
- fiński: (1.1) istua
- gruziński: (1.1) ზის
- irlandzki: (1.1) suí
- islandzki: (1.1-2) sitja
- jidysz: (1.1) זיצן (zicn)
- niemiecki: (1.1) sitzen
- norweski (bokmål): (1.1) sitte
- norweski (nynorsk): (1.1) sitje
- rosyjski: (1.1) сидеть
- osetyjski: (1.1) бадын
- rosyjski: (1.1-3) сидеть
- slovio: (1.1) sidit (сидит)
- szwedzki: (1.1) sitta
- ukraiński: (1.1) сидіти
- włoski: (1.1) sedere