siedzieć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] siedzieć (język polski)

zakonnik siedzi (1.1) na ławce
pies siedzi (1.1)
mężczyzna siedzi (1.3)
wymowa:
IPA: [ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑], AS: [śėʒ́ėć], zjawiska fonetyczne: zmięk. • podw. art. 
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach
(1.2) przebywać ciągle w jednym miejscu
(1.3) pot.  być aresztowanym, pozbawionym wolności
odmiana:
przykłady:
(1.1) Marek siedzi na fotelu i ogląda film.
(1.2) Mój sąsiad jest na bezrobociu i cały czas siedzi w domu.
(1.3) Siedział trzy lata i wyszedł w zeszłym tygodniu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  siedzenie n , zasiedzenie n , siedzisko m , odsiadka f , nasiadówka f , posiedzenie n , wysiadywanie n , przesiadywanie n , przesiadka f 
czas.  zasiedzieć się, usiąść, usiedzieć, posiedzieć, wysiedzieć, wysiadywać, przesiąść się, przesiadać się, przesiadywać, usiedzieć, usadzać, odsiedzieć, odsiadywać, przysiąść, podsiąść, podsiadywać, dosiąść się, siadać
związki frazeologiczne:
siedzieć cicho • siedzieć cicho jak mysz pod miotłą • siedzieć jak na tureckim kazaniu • siedzieć jak na niemieckim kazaniu • siedzieć komuś na ogonie • siedzieć na walizkach • siedzieć u kogoś w kieszeni • siedzieć z założonymi rękoma • siedzieć za kratkami • siedzieć po turecku
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=siedzieć&oldid=2764240”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach