krzesło

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] krzesło (język polski)

wymowa: IPA: [ˈkʃɛswɔ] wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mebel z oparciem i zazwyczaj czterema nogami

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza krzesł|o, ~a, ~u, ~o, ~em, krześle, ~o; lm liczba mnoga krzesł|a, krzeseł, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a przykłady:

(1.1) Aby móc dosięgnąć lufcika, Irena musiała stanąć na krześle.

składnia:
kolokacje: (1.1) usiąść/siedzieć na krześle, wstać z krzesła
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik krzesełko
związki frazeologiczne: krzesło elektryczne
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) chair
• chorwacki: (1.1) stolac m rodzaj męski, stolica f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) židle m rodzaj męski
• dolnołużycki: (1.1) stoł m rodzaj męski
• duński: (1.1) stol w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) seĝo
• fiński: (1.1) tuoli
• francuski: (1.1) chaise f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) καρέκλα f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) silla f rodzaj żeński
• ido: (1.1) stulo
• interlingua: (1.1) sedia, chaise
• islandzki: (1.1) stóll m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 椅子
• jidysz: (1.1) שטול m rodzaj męski (sztul)
• koreański: (1.1) 의자
• niemiecki: (1.1) Stuhl m rodzaj męski
• norweski (bokmål): (1.1) stol m rodzaj męski
• norweski (nynorsk): (1.1) stol m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) стул m rodzaj męski
• sranan tongo: (1.1) sturu
• szwedzki: (1.1) stol w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) стілець m rodzaj męski
• węgierski: (1.1) szék
• wilamowski: (1.1) śtül