dziewczę

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] dziewczę (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przest. przestarzałe dojrzewająca, młodziutka dziewczyna

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza dziewcz|ę, ~ęcia, ~ęciu, ~ę, ~ęciem, ~ęciu, ~ę; lm liczba mnoga ~ęta, ~ąt, ~ętom, ~ęta, ~ętami, ~ętach, ~ęta przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) podlotek, panna
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik dziewczyna f rodzaj żeński, dziewczynka f rodzaj żeński; przym. przymiotnik dziewczęcy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: dla liczebnika 2 poprawne są jedynie formy: „dwoje dziewcząt”, „oboje dziewcząt” (niepoprawne: „dwie dziewczęta” itp.); powyżej 2 można stosować dwie formy: troje/trzy, czworo/cztery itp.^[1][2] tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle → dziewczyna

źródła:

1. ↑ „Słownik wyrazów kłopotliwych” PWN, 1995
2. ↑ Dziewczęta, osobliwy rzeczownik w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.