dziewczę

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

dziewczę (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʥ̑ɛfʧ̑ɛ], AS[ʒ́efče], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. denazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przest.  dojrzewająca, młodziutka dziewczyna
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) piłka nożna / piłka ręczna dziewcząt
synonimy:
(1.1) podlotek, panna
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  dziewczyna f , dziewczynka f , dziewa f 
przym.  dziewczęcy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
dla liczebnika 2 poprawne są jedynie formy: „dwoje dziewcząt”, „oboje dziewcząt” (niepoprawne: „dwie dziewczęta” itp.); powyżej 2 można stosować dwie formy: troje/trzy, czworo/cztery itp.[1][2]
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dziewczyna
źródła:
  1. „Słownik wyrazów kłopotliwych” PWN, 1995
  2. Dziewczęta, osobliwy rzeczownik w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.