podwójny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
podwójny (język polski) [edytuj]
podwójna (1.1) tęcza
- znaczenia:
liczebnik mnożny
- (1.1) składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części
- (1.2) dwa razy większy, z dwa razy większą liczbą czegoś
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik podwójny podwójna podwójne podwójni podwójne dopełniacz podwójnego podwójnej podwójnego podwójnych celownik podwójnemu podwójnej podwójnemu podwójnym biernik podwójnego podwójny podwójną podwójne podwójnych podwójne narzędnik podwójnym podwójną podwójnym podwójnymi miejscownik podwójnym podwójnej podwójnym podwójnych wołacz podwójny podwójna podwójne podwójni podwójne nie stopniuje się
- przykłady:
- (1.1) Kraków był otoczony podwójnym murem.
- (1.2) Tamta butelka soku ma podwójną objętość, a jest niewiele droższa od tej.
- (1.2) Na dodatek pozwolili mi poprowadzić swój nowy samochód i miałem z tego wyjazdu podwójną radość.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) podwójne obywatelstwo • podwójne zabezpieczenie • podwójny napęd
- (1.2) podwójna objętość • podwójna racja • podwójna dawka
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. podwójność m, podwoje m.-os.
- czas. podwoić, podwajać
- przysł. podwójnie
- przedr. dwu-
- licz. dwa
- związki frazeologiczne:
- prowadzić podwójną grę • podwójne życie • podwójny agent • podwójne dno • podwójny gaz • jazda na podwójnym gazie
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) double
- arabski: (1.1) مزدوج
- francuski: (1.1) double
- hawajski: (1.1) lua
- hiszpański: (1.1-2) doble
- interlingua: (1.1-2) duple
- jidysz: (1.1) טאָפּל (topl), צוויייִק (cwejik), צווייענדיק (cwejendik)
- niemiecki: (1.1) doppelt
- nowogrecki: (1.1) διπλός; (1.2) διπλάσιος
- rosyjski: (1.1) двойной
- szwedzki: (1.1-2) dubbel
- ukraiński: (1.1) подвійний
- węgierski: (1.1) kettős
- włoski: (1.1) doppio
- źródła:
