grzech

grzech (język polski)

grzech (1.1)

wymowa:

IPA: [ɡʒɛx], AS: [gžeχ] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rel. religia przekroczenie norm moralnych i religijnych uznawanych w danej religii; zob. zobacz też grzech w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	grzech	grzechy
dopełniacz	grzechu	grzechów
celownik	grzechowi	grzechom
biernik	grzech	grzechy
narzędnik	grzechem	grzechami
miejscownik	grzechu	grzechach
wołacz	grzechu	grzechy

przykłady:

(1.1) Przed śmiercią postanowiła wyznać wszystkie grzechy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ~ lekki/ciężki/śmiertelny/pierworodny; wyznać/wybaczyć ~

synonimy:

antonimy:

(1.1) cnota

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik grzeszyć, rozgrzeszyć

rzecz. rzeczownik grzesznica f rodzaj żeński, grzeszenie n rodzaj nijaki, grzesznik, rozgrzeszenie

przym. przymiotnik grzeszny

związki frazeologiczne:

(1.1) brzydki jak grzech śmiertelny

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) sin
• arabski: (1.1) خطيئة f rodzaj żeński, حنث m rodzaj męski, سيئة f rodzaj żeński
• bułgarski: (1.1) грях m rodzaj męski
• duński: (1.1) synd w rodzaj wspólny
• fiński: (1.1) synti
• francuski: (1.1) péché m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) pecado m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) synd f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) זינד m rodzaj męski (zind), חטא m rodzaj męski (chet), עבֿירה f rodzaj żeński (ewirh)
• kazachski: (1.1) күнә
• łaciński: (1.1) peccatum n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Sünde f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1) synd m rodzaj męski/f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) αμαρτία f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) грех m rodzaj męski
• slovio: (1.1) greh (грех)
• słowacki: (1.1) hriech
• suahili: (1.1) teso
• szwedzki: (1.1) synd w rodzaj wspólny

źródła: