grzech
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] grzech (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. przekroczenie norm moralnych i religijnych uznawanych w danej religii; zob. też grzech w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp grzech, ~u, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u!; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y!
przykłady:
- (1.1) Przed śmiercią postanowiła wyznać wszystkie grzechy.
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ lekki/ciężki/śmiertelny/pierworodny; wyznać/wybaczyć ~
synonimy:
antonimy: (1.1) cnota
wyrazy pokrewne: (1.1) czas. grzeszyć, rozgrzeszyć rzecz. grzesznik, rozgrzeszenie, przym. grzeszny
związki frazeologiczne: (1.1) brzydki jak grzech śmiertelny
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sin
- bułgarski: (1.1) грях m
- duński: (1.1) synd w
- fiński: (1.1) synti
- francuski: (1.1) péché m
- grecki: (1.1) αμαρτία f
- hiszpański: (1.1) pecado m
- islandzki: (1.1) synd f
- jidysz: (1.1) זינד m (zind), חטא m (chet), עבֿירה f (ewirh)
- łaciński: (1.1) peccatum n
- niemiecki: (1.1) Sünde f
- norweski (bokmål): (1.1) synd m/f
- rosyjski: (1.1) грех m
- slovio: (1.1) грех/greh
- suahili: (1.1) teso
