piwnica
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] piwnica (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) podziemne piętro budynku
- (1.2) pomieszczenie przeznaczone do przechowywania wina, piwa i innych trunków
- (1.3) budynek gospodarczy przeznaczony do przechowywania zapasów jedzenia na zimę a latem w niskiej temperaturze, często pokryty ziemią
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik piwnica piwnice dopełniacz piwnicy piwnic celownik piwnicy piwnicom biernik piwnicę piwnice narzędnik piwnicą piwnicami miejscownik piwnicy piwnicach wołacz piwnico piwnice
- przykłady:
- (1.1) W piwnicy trzymam rower i dżemy od babci.
- (1.2) Przynieś, waćpanna, węgrzyna z piwnicy!
- (1.3) Idę do piwnicy przynieść ziemniaków na obiad.
- składnia:
- synonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1-2) od piwo
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cellar, basement
- chorwacki: (1.1) podrum m
- czeski: (1.1) sklep
- duński: (1.1) kælder w
- esperanto: (1.1) kelo
- francuski: (1.1) cave
- hiszpański: (1.1) sótano m; (1.2) bodega f
- interlingua: (1.1) cellario
- jidysz: (1.1) קעלער m (keler)
- niemiecki: (1.1) Keller, Kellergeschoß, Sockelgeschoß, Souterrain; (1.2) Keller
- norweski (bokmål): (1.1) kjeller m
- norweski (nynorsk): (1.1) kjellar m
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) подвал m, погреб m; (1.2) погреб m
- szwedzki: (1.1) källare w
- węgierski: (1.1) pince
- wilamowski: (1.1) kołer
- źródła:
