czyn

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] czyn (język polski)

wymowa: IPA: [ʧɨn]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) działanie, postępek, akt; zob. zobacz też czyn w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza czyn, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Każda osoba, która dopuści się czynu okrucieństwa na zwierzęciu jest winna przestępstwa.

składnia: czyn kogo/czego
kolokacje:
synonimy: (1.1) uczynek
antonimy: marazm, bezczynność, zaniechanie
wyrazy pokrewne: czas. czasownik czynić
związki frazeologiczne: czyn społeczny, w czynie społecznym
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) act, deed
• dolnołużycki: (1.1) statk m rodzaj męski
• duński: (1.1) akt w rodzaj wspólny, aktion w rodzaj wspólny, handling w rodzaj wspólny
• niemiecki: (1.1) Tat f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) действие n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) handling w rodzaj wspólny