czynnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

czynnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʧ̑ɨ̃ɲːik], AS•ńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. gemin.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek
(1.2) mat.  każda z liczb, które mnożymy przez siebie
(1.3) mat. , stat.  każda ze zmiennych powstała po redukcji zbioru danych za pomocą analizy czynnikowej
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.2) czynnik pierwszy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  czyn m , czynność f 
czas.  czynić ndk. 
przym.  czynnikowy, czynny
przysł.  czynnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: