czynnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

czynnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʧ̑ɨ̃ɲːik], AS•ńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.gemin. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek
(1.2) mat. każda z liczb, które mnożymy przez siebie
(1.3) mat., stat. każda ze zmiennych powstała po redukcji zbioru danych za pomocą analizy czynnikowej
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.2) czynnik pierwszy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. czyn m, czynność f
czas. czynić ndk.
przym. czynnikowy, czynny
przysł. czynnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: