głuchy
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
głuchy (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu
- (1.2) o dźwięku: przytłumiony, niewyraźny, niski
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) osoba niesłysząca
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik głuchy głucha głuche głusi głuche dopełniacz głuchego głuchej głuchego głuchych celownik głuchemu głuchej głuchemu głuchym biernik głuchego głuchy głuchą głuche głuchych głuche narzędnik głuchym głuchą głuchym głuchymi miejscownik głuchym głuchej głuchym głuchych wołacz głuchy głucha głuche głusi głuche
- przykłady:
- (1.2) Usłyszał jakiś głuchy odgłos i łomot padającego ciała.
- (2.1) Nie każdy głuchy jest Głuchy, nie każdy Głuchy jest głuchy.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. ogłuszać, ogłuszyć, ogłuchnąć, zagłuszać, zagłuszyć, wygłuszać, wygłuszyć, głuszyć
- przym. głuchawy, przygłuchy, środ. Głuchy
- rzecz. głusza f, głuchota f, środ. Głuchy m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (2.1) W środowisku osób niesłyszących wyraz ten pisany dużą literą (Głuchy) oznacza osobę słyszącą lub niesłyszącą, identyfikującą się z subkulturą / społecznością niesłyszących.
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) deaf, hard of hearing
- arabski: (1.1) أطرش, أصم
- chorwacki: (1.1) gluh
- czeski: (1.1) hluchý
- duński: (1.1) døv; (1.2) hul
- esperanto: (1.1) surda; (2.1) surdulo
- fiński: (1.1) kuuro
- francuski: (1.1) sourd
- hiszpański: (1.1) sordo
- holenderski: (1.1) doof
- islandzki: (1.1) heyrnarlaus, daufur
- japoński: (1.1) 耳 (みみ) が聞こえない (きこえない)
- kazachski: (1.1) саңырау
- niemiecki: (1.1) taub, gehörlos
- polski język migowy:
(w zapisie )
- portugalski: (1.1) surdo
- rosyjski: (1.1-2) глухой
- sanskryt: अकर्ण, एड, कल्ल
- słowacki: (1.1) hluchý
- szwedzki: (1.1) döv
- wilamowski: (1.1) głüch
- włoski: (1.1) sordo
- źródła:
