przyczyna

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] przyczyna (język polski)


wymowa: IPA: [pʃɨˈʧɨna]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko

odmiana: lm  przyczyny przykłady:

(1.1) Z niewiadomej przyczyny postanowił wyjechać.
(1.1) Wszystko ma swoją przyczynę.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~a wypadku, ~a jakiegoś działania, ~a katastrofy
synonimy: (1.1) powód, czynnik
antonimy: (1.1) skutek
wyrazy pokrewne: czas.  przyczynić się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

W innych językach