twarz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] twarz (język polski)

twarz (1.1)


wymowa: IPA: [tfaʃ] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy
(1.2) pot.  aspekt, często aspekt charakteru

odmiana: (1.1-2) lp  twarz, ~y, ~y, ~, ~ą, ~y, ~y; lm  ~e, ~y, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Przedszkolanka kazała dzieciom umyć twarze.
(1.2) Strach ma wiele twarzy.
(1.2) Ten polityk na ostatnim międzynarodowym szczycie pokazał ludzką twarz.

składnia:
kolokacje: (1.1) smukła ~, pyzata ~, z ludzką ~ą
synonimy: (1.1) lit.  oblicze, lico; wulg.  morda, pysk, ryj; pot.  dziób; slang. , pot.  facjata; (1.2) oblicze
antonimy: (1.1) potylica; pośladki
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz.  potwarz; zdrobn.  twarzyczka, twór; czas.  tworzyć (stworzyć); przym.  twarzowy
związki frazeologiczne: (1.1) twarzą w twarz, blada twarz, śmiać się komuś w twarz
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/twarz”