rzeka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] rzeka (język polski)
wymowa: IPA: [ˈʒɛka] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: (1.1) lp rze|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm ~ki, ~k, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ Wisła/Nil/Ganges, ~ płynie/wylewa/wysycha, ~ wije się, spławność/nurt/bieg rzeki, głębokość/koryto/brzeg/dopływ/ujście/odnoga rzeki, bród/most/wodospad/tama na rzece, szeroka/płytka/brudna/uregulowana ~
synonimy: (1.1) potok, strumień
antonimy: (1.1) jezioro, morze
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczka, rzeczułka; przym. rzeczny
związki frazeologiczne:
etymologia: prasł. *rěka[1]
uwagi: tłumaczenia:
- albański: (1.1) lumë
- angielski: (1.1) river
- białoruski: (1.1) рака f
- bułgarski: (1.1) река
- chorwacki: (1.1) rijeka f
- czeski: (1.1) řeka f
- dolnołużycki: (1.1) rěka f
- duński: (1.1) flod w
- esperanto: (1.1) rivero
- estoński: (1.1) jõgi
- fiński: (1.1) joki
- francuski: (1.1) fleuve m, rivière f
- gocki: (1.1) 𐌰𐍈𐌰 f
- górnołużycki: (1.1) rěka f
- grecki: (1.1) ποταμός m
- hiszpański: (1.1) río m
- holenderski: (1.1) rivier f
- ido: (1.1) rivero
- indonezyjski: (1.1) sungai
- islandzki: (1.1) á f
- japoński: (1.1) 川 (セン / かわ)
- litewski: (1.1) upė
- niemiecki: (1.1) Fluss m
- norweski (bokmål): (1.1) elv m/f
- portugalski: (1.1) rio
- rosyjski: (1.1) река f
- rumuński: (1.1) râu
- serbski: (1.1) река
- słoweński: (1.1) reka
- sranan tongo: (1.1) liba
- szwedzki: (1.1) flod w, älv w, å w
- ukraiński: (1.1) ріка
- wepski: (1.1) jogi
- węgierski: (1.1) folyó
- wietnamski: (1.1) sông
- wilamowski: (1.1) flus
- włoski: (1.1) fiume
źródła:
- ↑ Joachim Herrmann, Die Slawen in Deutschland, Akademie-Verlag Berlin, 1985
