zatoka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: zátoka
[edytuj] zatoka (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) geogr. część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd; zob. też zatoka (geografia) w Wikipedii
- (1.2) anat. przestrzeń pneumatyczna w kościach twarzoczaszki; zob. też zatoki przynosowe w Wikipedii
- (1.3) rozszerzenie na pewnym odcinku drogi, służące jako przystanek autobusu lub miejsce do parkowania
odmiana: (1.1-3) lp zatok|a, ~i, zatoce, ~ę, ~ą, zatoce, ~o; lm zatok|i, ~, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:
- (1.1) Jacht wpłynął do zatoki.
- (1.2) Wiele osób ma chore zatoki.
- (1.3) Autobus zatrzymał się w zatoce.
składnia:
kolokacje: (1.2) zatoka przynosowa/szczękowa/czołowa; (1.3) zatoka przystankowa/parkingowa
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: zdrobn. zatoczka; przym. zatokowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) gulf, bay, creek, bight, cove, sound, inlet; (1.2) sinus; (1.3) lay-by, waiting bay
- białoruski: (1.1) заліў m
- chorwacki: (1.1) zaljev m
- duński: (1.1) bugt w; (1.2) bihule w
- esperanto: (1.1) golfo
- farerski: (1.1) vík f
- fiński: (1.1) lahti
- francuski: (1.1) golfe m, baie f; (1.2) sinus m
- grecki: (1.1-2) κόλπος m
- hiszpański: (1.1) golfo m, bahía, ensenada f; (1.2) seno m
- interlingua: (1.1) baia, golfo
- islandzki: (1.1) flói m, vík f, vogur m, fjörður m
- niemiecki: (1.1) Bucht f; (1.2) Nasenhöhle f
- norweski (bokmål): (1.2) bihule
- rosyjski: (1.1) залив m
- slovio: (1.1) zaliv (залив)
- szwedzki: (1.1) golf w, vik w, bukt w
- ukraiński: (1.1) затока f
- włoski: (1.1) baia f, golfo m
