kochanek

kochanek (język polski)

wymowa:

IPA: [kɔˈxãnɛk], AS: [koχãnek], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne z kobietą bez wchodzenia z nią w otwarty związek

(1.2) ogólnie o mężczyźnie z punktu widzenia jakości relacji seksualnych

(1.3) przest. przestarzałe, przestarzały ukochany mężczyzna

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kochanek	kochankowie
dopełniacz	kochanka	kochanków
celownik	kochankowi	kochankom
biernik	kochanka	kochanków
narzędnik	kochankiem	kochankami
miejscownik	kochanku	kochankach
wołacz	kochanku	kochankowie

przykłady:

(1.1) Zazdrosny mąż zamordował swoją żonę godzinę po tym, jak dostała SMS-a od kochanka.

(1.2) Najgorszymi kochankami zostali oficjalnie ogłoszeni Niemcy.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) pot. potocznie pogard. pogardliwie gach

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik forma żeńska kochanka

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) lover
• arabski: (1.3) عاشق ,خليل, محب
• czeski: (1.1) milenec m rodzaj męski
• francuski: (1.1) amant m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 情夫 (じょうふ)
• jidysz: (1.1) קאָכאַנעק (kochanek) m rodzaj męski, ליבהאָבער (libhober) m rodzaj męski, ליובאָווניק (liubownik) m rodzaj męski
• łaciński: (1.1) amator m rodzaj męski, adulter m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Liebhaber m rodzaj męski, Geliebter m rodzaj męski, Lover m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1-2) εραστής m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) любовник m rodzaj męski
• slovio: (1.1) lubovnik (лубовник), lubovitel (лубовител)
• szwedzki: (1.1) älskare w rodzaj wspólny

źródła: