kolega

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kolega (język polski)

wymowa: IPA: [kɔˈlɛga]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) towarzysz pracy, nauki lub zabawy

odmiana:
przykłady:

(1.1) Byłem dzisiaj z kolegą na imprezie.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) znajomy, pot. potocznie ziomek
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik koleżeński, rzecz. rzeczownik koleżanka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) colleague
• czeski: (1.1) kamarád
• duński: (1.1) kollega w
• esperanto: (1.1) kolego
• francuski: (1.1) collègue m rodzaj męski
• grecki: (1.1) συνάδελφος m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) colega m rodzaj męski, compañero m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) collega
• litewski: (1.1) klasiokas (kolega ze szkoły)
• niemiecki: (1.1) Kollege m (z pracy), Kamerad m (szkolny), Freund m (szkolny)
• rosyjski: (1.1) друг m, коллега m (z pracy), приятель m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) kollega w

[edytuj] kolega (język litewski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kolega z pracy

odmiana:
przykłady:

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: