kolega
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] kolega (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- forma żeńska koleżanka
- przym. koleżeński
- rzecz. koleżeństwo
- czas. kolegować się
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) colleague
- arabski: (1.1) زميل, algier. arab. زاميل
- chiński: 同志 （ｔｏｎｇｚｈｉ）， 同事 （ｔｏｎｇｓｈｉ）
- czeski: (1.1) kamarád
- duński: (1.1) kollega w
- esperanto: (1.1) kolego
- francuski: (1.1) collègue m
- hiszpański: (1.1) colega m, compañero m
- interlingua: (1.1) collega
- kaszubski: (1.1) towôrz m
- litewski: (1.1) klasiokas (kolega ze szkoły)
- niemiecki: (1.1) Kollege m (z pracy), Kamerad m (szkolny), Freund m (szkolny)
- nowogrecki: (1.1) συνάδελφος m, συμφοιτητής m, συμπαίκτης m
- ormiański: (1.1) պաշտոնակից
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) друг m, коллега m (z pracy), приятель m
- szwedzki: (1.1) kompis w, kamrat w, kollega w (z pracy), arbetskamrat w (z pracy)
- źródła:
[edytuj] kolega (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) kolega
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] kolega (język litewski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
