towarzysz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

towarzysz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[tɔˈvaʒɨʃ], AS[tovažyš]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ten, kto komuś towarzyszy, jest z kimś obecny, przebywa z kimś, spędza z kimś czas
(1.2) polit.  członek partii, organizacji robotniczej
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kompan
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  towarzystwo n , towarzyszenie n 
forma żeńska towarzyszka f 
przym.  towarzyski
czas.  towarzyszyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: