towarzysz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

towarzysz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[tɔˈvaʒɨʃ], AS[tovažyš]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ten, kto komuś towarzyszy, jest z kimś obecny, przebywa z kimś, spędza z kimś czas
(1.2) polit. członek partii, organizacji robotniczej
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kompan
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. towarzystwo n, towarzyszenie n
forma żeńska towarzyszka f
przym. towarzyski
czas. towarzyszyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: