stosunek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

stosunek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[stɔˈsũnɛk], AS[stosũnek], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zależność między różnymi elementami
(1.2) współżycie seksualne, akt płciowy; → stosunek płciowy
(1.3) sposób odnoszenia się do kogoś
(1.4) mat.  iloraz dwóch wielkości, liczb

w liczbie mnogiej

(2.1) sposób obcowania między różnymi jednostkami
(2.2) warunki, w jakich coś ma miejsce, sytuacja
odmiana:
(1.1-2, 2.1-2) lm  stosunki
przykłady:
(1.1) Sinus to stosunek przyprostokątnej leżącej naprzeciw kąta ostrego do przeciwprostokątnej.
(1.2) Chciałbym z nią odbyć stosunek seksualny.
(2.1) Stosunki między tymi dwoma krajami bardzo napięte.
(2.2) Stosunki gospodarcze i polityczne nie sprzyjają normalnemu rozwojowi tego kraju.
składnia:
kolokacje:
(1.2) stosunek płciowy • stosunek seksualny
synonimy:
(1.1) relacja, interakcja, proporcja
(1.2) kopulacja, seks
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zdrobn.  stosuneczek
czas.  ustosunkować się
związki frazeologiczne:
w stosunku do
etymologia:
niem. [1]
uwagi:
(1.4) zobacz też: stosunek w: Poradnia językowa PWN.
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: stosunek płciowy
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 305.