nieprzyjaciel
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] nieprzyjaciel (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɲɛpʃɨˈjäʨ̑ɛl], AS: [ńepšyi ̯äćel], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• podw. art.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nieprzyjaciel nieprzyjaciele dopełniacz nieprzyjaciela nieprzyjaciół celownik nieprzyjacielowi nieprzyjaciołom biernik nieprzyjaciela nieprzyjaciół narzędnik nieprzyjacielem nieprzyjaciółmi miejscownik nieprzyjacielu nieprzyjaciołach wołacz nieprzyjacielu nieprzyjaciele
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1-2) przeciwnik, wróg, książk. antagonista[2]
- antonimy:
- (1.1) przyjaciel
- wyrazy pokrewne:
- przym. nieprzyjacielski, nieprzyjazny
- przysł. nieprzyjaźnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 hasło nieprzyjaciel w: sjp.pl.
- ↑ synonimy.ux.pl.