przyjaciółka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] przyjaciółka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka], AS: [pšyi ̯äćuu̯ka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• podw. art.• akc. pob. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik przyjaciółka przyjaciółki dopełniacz przyjaciółki przyjaciółek celownik przyjaciółce przyjaciółkom biernik przyjaciółkę przyjaciółki narzędnik przyjaciółką przyjaciółkami miejscownik przyjaciółce przyjaciółkach wołacz przyjaciółko przyjaciółki
- przykłady:
- (1.1) Moja przyjaciółka to dla mnie bratnia dusza. Rozumiemy się bez słów.
- (1.1) Twoja przyjaciółka mówi, co jej ślina na język przyniesie, a ty się później martwisz.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. przyjaźń f, przyjaciel m
- przym. przyjacielski, zaprzyjaźniony, przyjazny
- czas. przyjaźnić się ndk., zaprzyjaźnić się dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: przyjaciel
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kochanka
- angielski: (1.1) girlfriend
- arabski: (1.1) صديقة f; (1.1-2) خليلة f
- chorwacki: (1.1) prijateljica f
- dolnołużycki: (1.1) pśijaśelka f
- duński: (1.1) veninde w
- francuski: (1.1) amie f
- hiszpański: (1.1) amiga f
- interlingua: (1.1) amica
- islandzki: (1.1) vinkona f
- litewski: (1.1) bičiulė f, draugė f
- łaciński: (1.1) amica f
- niemiecki: (1.1) Freundin f
- słowacki: (1.1) priateľka f
- szwedzki: (1.1) väninna w
- węgierski: (1.1) barátnő
- włoski: (1.1) amica f
- źródła: