przyjaciółka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] przyjaciółka (język polski)

wymowa:
IPA[ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka], AS[pšyi ̯äćuu̯ka], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. podw. art. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta zaprzyjaźniona z kimś
(1.2) pot.  zob. : kochanka
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Moja przyjaciółka to dla mnie bratnia dusza. Rozumiemy się bez słów.
(1.1) Twoja przyjaciółka mówi, co jej ślina na język przyniesie, a ty się później martwisz.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  przyjaźń f , przyjaciel m 
przym.  przyjacielski, zaprzyjaźniony, przyjazny
czas.  przyjaźnić się ndk. , zaprzyjaźnić się dk. 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: przyjaciel
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kochanka
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach