przyjaźń

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

przyjaźń (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpʃɨjäɕɲ̊], AS[pšyi ̯äśń̦], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. wygł. podw. art.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości; zob.  też przyjaźń w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Łączy ich serdeczna przyjaźń.
(1.1) Nie masz teraz prawdziwej przyjaźni na świecie. • Ostatni znam jej przykład w Oszmiańskim powiecie.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) bezinteresowna / szczera / zażyła / bezwarunkowa przyjaźń
synonimy:
(1.1) braterstwo
antonimy:
(1.1) nienawiść
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  przyjaciel m , przyjaciółka f , przyjacielskość f 
przym.  przyjacielski, nieprzyjacielski, przyjazny, zaprzyjaźniony
czas.  przyjaźnić się ndk. , zaprzyjaźnić się dk. 
przysł.  przyjaźnie
związki frazeologiczne:
przyjaźń do grobowej deski
przysłowia przyjaźń szczera nigdy nie umieraprzyjaźń jest jak wino, im starsze tym lepszeprzyjaźń buduje, niezgoda rujnuje
etymologia:
uwagi:
zob.  też przyjaźń (ujednoznacznienie) w Wikipedii
zob.  też przyjaźń w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:
  1. A. Mickiewicz: Przyjaciele