zwolennik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] zwolennik (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś

odmiana: (1.1) lp  zwolennik|, ~a, ~owi, ~a, ~iem, ~u, ~u; lm  zwolenni|cy, ~ków, ~kom, ~ków, ~kami, ~kach, ~cy przykłady:

(1.1) E-learning znajduje coraz więcej zwolenników.
(1.1) Czy katolik powinien być zwolennikiem kary śmierci? (z Internetu)

składnia:
kolokacje: (1.1) żarliwy ~
synonimy: (1.1) miłośnik, sympatyk, stronnik, wyznawca
antonimy: (1.1) przeciwnik, rywal, oponent, adwersarz, nieprzyjaciel
wyrazy pokrewne: forma żeńska zwolenniczka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

W innych językach