przyroda
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] przyroda (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności; zob. też przyroda w Wikipedii
- (1.2) przedmiot w szkole podstawowej obejmujący wiedzę o 1.1
odmiana: (1.1) lp przyrod|a, ~y, ~zie, ~ę, ~ą, ~zie, ~o!; blm przykłady:
- (1.1) Turyści podziwiali przyrodę Babiogórskiego Parku Narodowego.
- (1.2) Nauczycielka przyrody zabrała nas na wycieczkę do lasu.
składnia:
kolokacje: (1.2) lekcja/nauczyciel ~y
synonimy: (1.1) natura
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. przyrodoznawstwo, przym. przyrodniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) nature
- białoruski: (1.1) прырода f, натура f
- bułgarski: (1.1) природа f
- chorwacki: (1.1) priroda f
- dolnołużycki: (1.1) pśiroda f
- duński: (1.1) natur w
- esperanto: (1.1) naturo
- francuski: (1.1) nature f
- górnołużycki: (1.1) přiroda f
- grecki: (1.1) φύση f
- hebrajski: (1.1) טבע m
- hiszpański: (1.1) naturaleza f
- islandzki: (1.1) náttúra f
- łaciński: (1.1) natura f
- niemiecki: (1.1) Natur f
- rosyjski: (1.1) природа f
- slovio: (1.1) prirod (природ)
- szwedzki: (1.1) natur w
