strych

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] strych (język polski)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza strych, ~u, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Matka zabroniła dzieciom bawić się na strychu.

składnia:
kolokacje: (1.1) być/trzymać coś/... na strychu; iść/wdrapać się/... na strych
synonimy: (1.1) poddasze, reg. pozn. regionalizm poznański reg. łódz. regionalizm łódzki góra
antonimy: (1.1) piwnica
wyrazy pokrewne: (1.1) zdrobn. zdrobniale stryszek
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) niem. niemiecki Strich
uwagi: (1.1) nie mylić ze „strach” tłumaczenia:

• angielski: (1.1) attic
• duński: (1.1) loft n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) subtegmento
• hiszpański: (1.1) desván m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) háaloft n rodzaj nijaki, loft n rodzaj nijaki, kvistur m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Dachraum m rodzaj męski, Dachboden m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) чердак m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) vind w rodzaj wspólny, vindsrum n rodzaj nijaki
• wilamowski: (1.1) uferśtuf