podmiot

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] podmiot (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gram.  część zdania, wyraz lub kilka wyrazów określające wykonawcę czynności. Zobacz też: podmiot (gramatyka) w Wikipedii.
(1.2) praw.  osoba, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś
(1.3) filoz.  człowiek, jednostka

odmiana: (1) lp  podmio|t, ~tu, ~towi, ~t, ~em, ~cie, ~cie; lm  ~ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty
przykłady:

(1.1) Czy może istnieć zdanie bez podmiotu?
(1.2) Każdy człowiek jest podmiotem prawa od urodzenia do śmierci.

składnia:
kolokacje: (1.1) podmiot domyślny, podmiot liryczny, podmiot logiczny; (1.2) podmiot gospodarczy
synonimy:
antonimy: (1.2) przedmiot
wyrazy pokrewne: przym.  podmiotowy; rzecz.  podmiotowość
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.2-3) odmiana jak wyrazu nieżywotnego
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/podmiot”
W innych językach