doprowadzać

doprowadzać (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌdɔprɔˈvaʣ̑aʨ̑], AS: [doprovaʒać], zjawiska fonetyczne: akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. aspekt dokonany doprowadzić)

(1.1) przywodzić kogoś/coś w określone miejsce

(1.2) powodować jakiś stan

(1.3) umożliwiać dostęp czegoś do jakiegoś miejsca

odmiana:

przykłady:

(1.1) Doprowadzał mnie do przejścia, później zawsze musiałam iść sama.

(1.2) Doprowadzasz mnie do szału! Nie mogłabyś choć raz być zwyczajnie cicho?!

(1.2) Ucz się pilnie i na bieżąco. Nie doprowadzaj się do sytuacji, gdy musisz nadrabiać lekcje.

(1.2) Zawsze należy gotować masę mieszając, by nie doprowadzać do powstawania grudek.

(1.2) Alkohol i narkotyki doprowadzają ludzi do przepaści.

(1.3) Właśnie u nas na wsi doprowadzają telewizję.

składnia:

(1.1-2) ~ do + D. dopełniacz

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik doprowadzanie, doprowadzenie

czas. czasownik doprowadzić dk. aspekt dokonany

związki frazeologiczne:

doprowadzić do porządku • doprowadzić do skutku • doprowadzić kogoś do najdalszych granic • doprowadzić do ostateczności

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bring, lead; (1.2) make
• duński: (1.1) lede, føre

źródła: