powierzchnia
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] powierzchnia (język polski)
- wymowa:
- wymowa, IPA: [pɔˈvʲjɛʃçɲa], AS: [povʹi ̯ešχʹńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• -ni…• i → j lm wymowa, IPA: [pɔˈvʲjɛʃçɲɛ]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zewnętrzna strona
- (1.2) określony obszar, wyrażony w m²
- (1.3) wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy
- (1.4) mat. dwuwymiarowy zbiór punktów
- (1.5) pot. miara wielkości zbioru na płaszczyźnie, pole powierzchni
- odmiana:
- (1.1-5)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik powierzchnia powierzchnie dopełniacz powierzchni powierzchni celownik powierzchni powierzchniom biernik powierzchnię powierzchnie narzędnik powierzchnią powierzchniami miejscownik powierzchni powierzchniach wołacz powierzchnio powierzchnie
- przykłady:
- (1.1) Górna powierzchnia dachu jest falista.
- (1.2) Jaka jest powierzchnia tego mieszkania?
- (1.3) Korek pływa na powierzchni wody.
- (1.4) Sfera to powierzchnia kuli.
- (1.5) Powierzchnia kwadratu o boku a wyraża się wzorem a².
- składnia:
- synonimy:
- (1.2) pole powierzchni
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. powierzchowność
- przym. powierzchniowy, powierzchowny
- przysł. powierzchniowo, powierzchownie
- związki frazeologiczne:
- wypłynąć na powierzchnię
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) oppervlakte
- angielski: (1.1) surface
- arabski: (1.1) سطح ,ظاهر
- chorwacki: (1.1-5) površina f
- duński: (1.1) overflade w
- francuski:(1.1) surface
- hawajski: (1.1) papa
- hiszpański: (1.1) superficie f, área f; (1.4) plano m
- jidysz: (1.1,3) אייבערפֿלאַך f (ejberflach), אויבנאויף m (ojbnojf); (1.3) ~ wody שפּיגל m (szpigl)
- niemiecki: (1.1-5) Fläche f
- norweski (bokmål): areal n
- rosyjski: (1.1-3) поверхность f; (1.2) площадь f; (1.4) плоскость f
- szwedzki: (1.1) yta w; (1.2) yta w, areal w; (1.3) yta w
- źródła:
