powierzchnia
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] powierzchnia (język polski)
wymowa: IPA: [pɔˈvʲɛʃxɲa] wymowa lm IPA: [pɔˈvʲɛʃxɲɛ] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zewnętrzna strona
- (1.2) określony obszar, wyrażony w m²
- (1.3) wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy
- (1.4) mat. dwuwymiarowy zbiór punktów
- (1.5) pot. miara wielkości zbioru na płaszczyźnie, pole powierzchni
odmiana: (1.1-5) lp powierzchni|a, ~, ~, ~ę, ~ą, ~, ~o; lm ~e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
- (1.1) Górna powierzchnia dachu jest falista.
- (1.2) Jaka jest powierzchnia tego mieszkania?
- (1.3) Korek pływa na powierzchni wody.
- (1.4) Sfera to powierzchnia kuli.
- (1.5) Powierzchnia kwadratu o boku a wyraża się wzorem a².
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: powierzchniowy, powierzchowność, powierzchowny
związki frazeologiczne: wypłynąć na powierzchnię
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) oppervlakte
- angielski: (1.1) surface
- chorwacki: (1.1-5) površina f
- duński: (1.1) overflade w
- francuski:(1.1) surface
- hawajski: (1.1) papa
- hiszpański: (1.1) superficie f, área f; (1.4) plano m
- jidysz: (1.1,3) אייבערפֿלאַך f (ejberflach), אויבנאויף m (ojbnojf); (1.3) ~ wody שפּיגל m (szpigl)
- niemiecki: (1.1-5) Fläche f
- rosyjski: (1.1-3) поверхность f; (1.2) площадь f; (1.4) плоскость f

