wiatr

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wiatr (język polski) [edytuj]

wiatr (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA: [vʲjatr̥], AS: [vʹi ̯atr̦], zjawiska fonetyczne: zmięk. • wygł. • i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) meteorol.  ruszające się poziomo masy powietrza; zob.  też wiatr w Wikipedii
(1.2) pot. , zob. : wiatry
odmiana:
(1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik wiatr wiatry
dopełniacz wiatru wiatrów
celownik wiatrowi wiatrom
biernik wiatr wiatry
narzędnik wiatrem wiatrami
miejscownik wietrze wiatrach
wołacz wietrze wiatry
przykłady:
(1.1) Nie dość, że jest zimno, to jeszcze wieje wiatr.
składnia:
kolokacje:
(1.1) silny / słaby / ciepły / chłodny / przyjemny / porywisty / umiarkowany /… wiatr • wiatr wieje /dmucha / dmie / zrywa się / pot.  urywa głowę • wiatr północny = wiejący z północy • z wiatrem • pod wiatr • Miasto Wiatrów • wiatrochron, wiatromierz, wiatrołom
synonimy:
(1.1) bryza, zefir, wichura, wicher, huragan, sztorm, szkwał, pasat, halny, tornado, monsun, cyklon, tajfun; przeciąg; cug
antonimy:
(1.1) cisza
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zdrobn.  wietrzyk m , wiaterek m , zgrub.  wietrzysko m , wiatrak m , wiatraczek m , wiatrówka f , wywietrznik m , wiejadło n 
przym.  wiatrowy, wietrzny, bezwietrzny, nawietrzny, zawietrzny, dowietrzny
przysł.  wietrznie, bezwietrznie, wietrzno
czas.  wiać, wietrzyć
związki frazeologiczne:
róża wiatrów • rozpędzić na cztery wiatry • wiatr słoneczny • rzucać słowa na wiatr • szukać wiatru w polu • tam gdzie wiatr zawraca • biednemu zawsze wiatr w oczy • wiatrem podszyty • wystawić do wiatru
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=wiatr&oldid=3339766”