elementarz

elementarz (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɛlɛ̃ˈmɛ̃ntaʃ], AS: [elẽmẽntaš], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie • nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania; zob. zobacz też elementarz w Wikipedii

(1.2) przen. przenośnie rzecz podstawowa; coś, co każdy powinien wiedzieć i umieć

odmiana:

przykłady:

(1.1) Moim pierwszym w życiu podręcznikiem był "Elementarz" Mariana Falskiego.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) podstawy, abecadło

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik elementarny

rzecz. rzeczownik element m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina elementarius

uwagi:

tłumaczenia:

• hiszpański: (1.1) abecedario m rodzaj męski; (1.2) abecedario m rodzaj męski, abecé m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) αλφαβητάρι n rodzaj nijaki, αλφαβητάριο n rodzaj nijaki; (1.2) αλφαβητάρι n rodzaj nijaki, αλφαβητάριο n rodzaj nijaki
• słowacki: (1.1) šlabikár
• wilamowski: (1.1) elamentoš m rodzaj męski

źródła: