starożytny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] starożytny (język polski)
wymowa: IPA: [starɔˈʒɨtnɨ]
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) związany ze starożytnością, dotyczący starożytności
- (1.2) istniejący od bardzo dawna
w użyciu rzeczownikowym w liczbie mnogiej męskoosobowej
- (2.1) starożytni - ludzie żyjący w starożytności
odmiana: (1.1-2) lp starożytny m, starożytna f, starożytne n; lm starożytni mosob., starożytne nmosob.; (2.1) blp; lm starożytn|i, ~ych, ~ym, ~ych, ~ymi, ~ych, ~i przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: (1.1) ~a Grecja, ~y Rzym
synonimy: (1.1) antyczny; (1.2) odwieczny, prastary, dawny
antonimy: (1.1) nowożytny, współczesny, nowoczesny, ponowoczesny
wyrazy pokrewne: rzecz. starożytność f; przysł. starożytnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
