siekiera
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] siekiera (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɕɛ̇ˈcɛra], AS: [śėḱera], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) ręczne narzędzie składające się ze stalowego obucha w kształcie zaostrzonego klina oraz drewnianego styliska
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik siekiera siekiery dopełniacz siekiery siekier celownik siekierze siekierom biernik siekierę siekiery narzędnik siekierą siekierami miejscownik siekierze siekierach wołacz siekiero siekiery
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) toporek
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- siekierę można powiesić • koń bosy na lód, but dziurawy na błoto, tępa siekiera na drwa – niebezpieczni są
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) axe
- arabski: (1.1) بلطة f, فاس m
- baskijski: (1.1) aizkora
- czeski: (1.1) sekera f, sekyra f
- hiszpański: (1.1) hacha f
- kazachski: (1.1) балта
- nowogrecki: (1.1) τσεκούρι n
- rosyjski: (1.1) топор m
- wilamowski: (1.1) aokys f
- włoski: (1.1) ascia f, scure f
- źródła:
