byk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Byk, Býk, býk, Byk

[edytuj] byk (język polski)

wymowa: IPA: /bɨk/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. zoologia samiec bydła hodowlanego

(1.2) pot. potocznie błąd ortograficzny

(1.3) gw. gwarowe jednobarwne wielkanocne jajo^[1]

odmiana: (1.1,2) lp liczba pojedyncza byk, ~a, ~owi, ~a, ~iem, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:

(1.1) W Pampelunie odbywają się gonitwy byków.

(1.2) Byki w gazetach są niedopuszczalne.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) przest. przestarzałe bąk
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik byczy; rzecz. rzeczownik bykowiec
związki frazeologiczne: działać jak płachta na byka, jak byk
etymologia:
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bull
• bułgarski: (1.1) бик m rodzaj męski
• chorwacki: (1.1) bik m rodzaj męski
• dolnołużycki: (1.1) byk m rodzaj męski
• duński: (1.1) tyr w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) bovo
• francuski: (1.1) taureau m rodzaj męski
• górnołużycki: (1.1) byk m rodzaj męski
• grecki: (1.1) ταύρος m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) toro m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) bul m rodzaj męski, stier m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) tauro
• islandzki: (1.1) naut n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1) 雄牛 (o'ushi)
• jidysz: (1.1) ביק m rodzaj męski (bik)
• niemiecki: (1.1) Bulle m rodzaj męski; (1.2) Bock m rodzaj męski
• osetyjski: (1.1) гал
• rosyjski: (1.1) бык m rodzaj męski
• slovio: (1.1) bik (бик)
• staroegipski: (1.1) (ỉḥ)
• szwedzki: (1.1) tjur w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) bika
• włoski: (1.1) toro m rodzaj męski

źródła:

1. ↑ Wielkanoc w: Anna Piotrowicz, Słownictwo i frazeologia życia towarzyskiego w polskiej leksykografii XX wieku, s. 282, Poznań, Wydawnictwo Naukowe UAM, 2004. ISBN 83-232-1378-X.