cukinia

cukinia (język polski)

cukinia (1.1)

wymowa:

IPA: [ʦ̑uˈcĩɲja], AS: [cuḱĩńi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • -ni… końcówka -ni… • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. botanika odmiana dyni zwyczajnej; zob. zobacz też cukinia w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	cukinia	cukinie
dopełniacz	cukinii	cukinii
celownik	cukinii	cukiniom
biernik	cukinię	cukinie
narzędnik	cukinią	cukiniami
miejscownik	cukinii	cukiniach
wołacz	cukinio	cukinie

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kabaczek

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik cukiniowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) courgette, zucchini
• arabski: (1.1) كوسا
• bułgarski: (1.1) тиквичка
• francuski: (1.1) courgette f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) calabacín m rodzaj męski
• ido: (1.1) zukino
• islandzki: (1.1) kúrbítur
• japoński: (1.1) ズッキーニ
• niemiecki: (1.1) Zucchino, Zucchini, Gemüsekürbis, Gurkenkürbis, szwajc. niem.  język niemiecki używany w Szwajcarii Zucchetti
• nowogrecki: (1.1) κολοκυθάκι n rodzaj nijaki
• portugalski: (1.1) abobrinha
• sycylijski: (1.1) cucuzzedda
• włoski: (1.1) zucchina, zucchino

źródła: