owoc
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] owoc (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) bot. organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona; zob. też owoc w Wikipedii
- (1.2) skutek pewnych działań
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik owoc owoce dopełniacz owocu owoców celownik owocowi owocom biernik owoc owoce narzędnik owocem owocami miejscownik owocu owocach wołacz owocu owoce
- przykłady:
- (1.1) W jego diecie musi być więcej owoców i warzyw.
- (1.2) Owocem naszej ciężkiej pracy nie zawsze są sukcesy.
- (1.2) Błogosławiony owoc żywota twojego.
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. owocnik, owocostan, owocnia; przym. (1.1) owocodajny, owocowy
- (1.2) owocny; czas. owocować/zaowocować
- związki frazeologiczne:
- (1.1) owoc rzekomy • zakazany owoc
- (1.2) owoc miłości
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fruit
- arabski: (1.1) فاكهة f, ثمرة f, ثمر m; (1.2) ثمرة f, جنى f, marok. arab. فاكية
- bośniacki: (1.1) voće
- chorwacki: (1.1) voće lm, plod m; (1.2) plod m
- czeski: (1.1) ovoce n
- dolnołużycki: (1.1) rzeczownik zbiorowy sad m, płod m; (1.2) płod m
- duński: (1.1) frugt w; (1.2) frugt w
- esperanto: (1.1) frukto; (1.2) frukto
- francuski: (1.1) fruit m
- górnołużycki: (1.1) rzeczownik zbiorowy sad m, płód m
- hebrajski: (1.1) פרי m (pri)
- hiszpański: (1.1) fruta f, fruto m; (1.2) fruto m
- holenderski: (1.1) fruit, vrucht; (1.2) vrucht
- ido: (1.1) frukto
- islandzki: (1.1) aldin n
- kaszubski: (1.1) brzôd
- kataloński: (1.1) fruit
- łaciński: (1.1) fructus
- niemiecki: (1.1) Obst n, Frucht f; (1.2) Frucht f
- nowogrecki: (1.1) φρούτο n
- osmańsko-turecki: (1.1) میوه
- perski: (1.1) میوه
- polski język migowy:
(w zapisie )
- portugalski: (1.1) fruta
- rosyjski: (1.1) фрукт; (1.2) плод
- rumuński: (1.1) fruct
- szwedzki: (1.1) frukt w
- turecki: (1.1) meyve
- ukraiński: (1.1) фрукт m, плід m; (1.2) плід m
- węgierski: (1.1) gyümölcs
- włoski: (1.1) frutto m
- źródła:
