owoc

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] owoc (język polski)

owoce (1.1)


wymowa: IPA: [ˈɔvɔʦ] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona; zob.  też owoc w Wikipedii
(1.2) skutek pewnych działań

odmiana: (1) owoc, ~u, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u, lm  ~e, ~ów, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) W jego diecie musi być więcej owoców i warzyw.
(1.2) Owocem naszej ciężkiej pracy nie zawsze są sukcesy.
{1.2) Błogosławiony owoc żywota twojego.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) rezultat, skutek
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  owocnik, owocostan, owocnia; przym.  (1.1) owocodajny, owocowy, (1.2) owocny; czas.  owocować/zaowocować
związki frazeologiczne: (1.1) owoc rzekomy, zakazany owoc; (1.2) owoc miłości
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/owoc”