owoc
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] owoc (język polski)
wymowa: IPA: [ˈɔvɔʦ] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona; zob. też owoc w Wikipedii
- (1.2) skutek pewnych działań
odmiana: (1) owoc, ~u, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u, lm ~e, ~ów, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
- (1.1) W jego diecie musi być więcej owoców i warzyw.
- (1.2) Owocem naszej ciężkiej pracy nie zawsze są sukcesy.
- {1.2) Błogosławiony owoc żywota twojego.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) rezultat, skutek
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. owocnik, owocostan; przym. owocodajny, owocowy; czas. owocować/zaowocować; (1.2) owocny
związki frazeologiczne: (1.1) owoc rzekomy, zakazany owoc; (1.2) owoc miłości
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fruit
- arabski: (1.1) فواكه
- bośniacki: (1.1) voće
- chorwacki: (1.1) voće lm; (1.1-2) plod m
- czeski: (1.1) ovoce n
- dolnołużycki: (1.1) rzeczownik zbiorowy sad m; (1.1-2) płod m
- duński: (1.1) frugt w
- esperanto: (1.1) frukto
- francuski: (1.1) fruit m
- górnołużycki: (1.1) rzeczownik zbiorowy sad m, płód m
- hebrajski: (1.1) פרי m (pri)
- hiszpański: (1.1) fruta f, fruto m; (1.2) fruto m
- holenderski: (1.1) fruit, (1.1-2) vrucht
- ido: (1.1) frukto
- islandzki: (1.1) aldin n
- kaszubski: (1.1) brzôd
- kataloński: (1.1) fruit
- łaciński: (1.1) fructus
- niemiecki: (1.1) Obst n, (1.1-2) Frucht f
- portugalski: (1.1) fruta
- rosyjski: (1.1) фрукт; (1.2) плод
- rumuński: (1.1) fruct
- szwedzki: (1.1) frukt
- turecki: (1.1) meyve
- ukraiński: (1.1) фрукт m; (1.2) плід m
- węgierski: (1.1) gyümölcs
- włoski: (1.1) frutto m
