dekiel

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] dekiel (język polski)

wymowa:
IPA[ˈdɛcɛl], AS[deḱel], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) szczelna pokrywa, dopasowana pokrywka
(1.2) slang.  głowa
(1.3) daw.  czapka korporancka
(1.4) mot.  kołpak koła samochodowego
(1.5) obraź.  ktoś głupi, irytujący
odmiana:
przykłady:
(1.1) Podaj mi dekiel od słoika.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.  Deckel (pokrywka)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: głowa
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kołpak
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 50, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia