gleba
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] gleba (język polski)
wymowa: IPA: [ˈglɛba]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) powierzchniowa warstwa litosfery wzbogacona w substancje organiczne wskutek procesów glebotwórczych; zob. też gleba w Wikipedii
- (1.2) slang młodzieżowy twarde podłoże, ziemia
odmiana: (1.1) lp gleb|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y; (1.2) lp gleb|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; blm przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) żyzna gleba, gleba płowa, gleba bielicowa; (1.2) zaliczyć glebę
synonimy: (1.1) ziemia, grunt, podłoże, rola
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. glebowy; rzecz. gleboznawstwo; czas. przyglebić, glebnąć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) soil
- białoruski: (1.1) глеба f
- duński: (1.1) jord w
- francuski: (1.1) glèbe f, sol m
- hiszpański: (1.1) suelo
- islandzki: (1.1) jörð f
- łaciński: (1.1) terra f
- niemiecki: (1.1) Boden f
- portugalski: (1.1) solo m
- rosyjski: (1.1) почва f, земля f
- slovio: (1.1) zemivo/земиво
- włoski: (1.1) suolo