mandat
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
mandat (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) kara w postaci grzywny za wykroczenie
- (1.2) uzyskane w wyborach upoważnienie do pełnienia urzędu
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mandatariusz m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ticket
- arabski: (1.1) غرامة f
- baskijski: (1.1) isun
- duński: (1.1) bøde w
- francuski: (1.1) amende f
- hiszpański: (1.1) multa f
- litewski: (1.1) bauda f
- nowogrecki: (1.1) πρόστιμο n
- źródła:
mandat (język francuski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) mandat
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) mandat impératif → mandat imperatywny
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
mandat (język szwedzki) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) mandat
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
