mandat

mandat (język polski)

mandat (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈmãndat], AS: [mãndat], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kara w postaci grzywny za wykroczenie

(1.2) uzyskane w wyborach upoważnienie do pełnienia urzędu

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1)

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik mandatariusz m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) ticket
• arabski: (1.1) غرامة f rodzaj żeński
• duński: (1.1) bøde w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) amende f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) multa f rodzaj żeński
• litewski: (1.1) bauda f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) πρόστιμο n rodzaj nijaki

źródła:

mandat (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mandat

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

Hasło zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na „Edytuj”, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!

źródła: