flak
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] flak (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) osłonka kiełbasy wykonana z jelita zwierzęcego
- (1.2) pot. zwiotczały przedmiot
- (1.3) pot. jeden z niektórych organów zwierzęcia
- (1.4) pot. fragment przewód pokarmowego człowieka
- (1.5) pot. bardzo słaby człowiek, który nie ma siły
- odmiana:
- (1.1-5)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik flak flaki dopełniacz flaka flaków celownik flakowi flakom biernik flak flaki narzędnik flakiem flakami miejscownik flaku flakach wołacz flaku flaki
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- nudny jak flaki z olejem • wypruwać komuś flaki • wypruwać z siebie flaki
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
[edytuj] flak (język angielski)
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- flak jacket
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] flak (język dolnołużycki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) plama
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) z niem. Fleck
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] flak (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- odmiana:
- (1.1) ett flak, flaket, flak, flaken
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) flakvagn • isflak • lastbilsflak
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Natur och Kultur, s. 128, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12412-1.