glon

glon (język polski)

glony (1.1)

wymowa:

IPA: [ɡlɔ̃n], AS: [glõn], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rodzaj organizmów wodnych; zob. zobacz też glony w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Glony są w większości organizmami samożywnymi.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) alga, wodorost

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) od prasł. prasłowiański ( słowo rekonstruowane) *glenь (( słowo rekonstruowane) *gloi-no-) oznaczającego lepką, śluzowatą substancję, to zaś wywodzi się od praindoeur. praindoeuropejski pierwiastka ( słowo rekonstruowane) *glei- oznaczającego coś śluzowatego, lepkiego (por. porównaj pol. polski glina, glista)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) alga
• esperanto: (1.1) algo
• francuski: (1.1) algue f rodzaj żeński
• ido: (1.1) algo
• interlingua: (1.1) alga
• islandzki: (1.1) þörungur m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Alge f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) alg w rodzaj wspólny

źródła: