uciekać
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] uciekać (język polski)
wymowa: IPA: [uˈʨɛkaʨ]
znaczenia:
czasownik
- (1.1) pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie); wydostawać się, ewakuować
- (1.2) przen. unikać czegoś, nie chcieć konfrontacji z czymś
- (1.3) o substancjach: wylewać się, wydostawać się, przeciekać
odmiana: aspekt dokonany: uciec przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ z kraju; ~ z więzienia, z kimś; (1.2) ~ od problemów, ~ od rzeczywistości
synonimy: (1.1) odchodzić, odjeżdżać; pot. wiać, znikać, zmiatać, wulg. spieprzać; (1.2) odbiegać, unikać
antonimy: (1.1) zostawać
wyrazy pokrewne: rzecz. ucieczka f, uciekinier m
związki frazeologiczne: dusza uciekła komuś w pięty, robota nie zając, nie ucieknie, ~ gdzie pieprz rośnie
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) escape, flee, run away, pot. skedaddle
- francuski: (1.1) s'enfuir, s'échapper; (1.2) fuir, éviter; (1.3) s'échapper
- grecki: (1.1) φεύγω, δραπετεύω; (1.2) αποφεύγω; (1.3) ξεχειλίζω
- hawajski: (1.1) wehe
- hebrajski: (1.1) לברוח
- hiszpański: (1.1) escaparse, huir, fugarse; (1.2) rehuir; (1.3) escapar, rebosar, derramarse
- interlingua: (1.1) escappar, discampar, fugir; (1.2) evader
- jidysz: (1.1) אַנטלויפֿן ,אַוועקלויפֿן
- niemiecki: (1.1) fliehen
- norweski (bokmål): (1.1) flykte
- rosyjski: (1.1) убегать
- włoski: (1.1) scappare, fuggire
