śmiertelny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] śmiertelny (język polski)

wymowa: IPA: [ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ], AS: [śmʹi ̯ertelny], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie• i → j i czytane jako /j/
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) taki, który zabija, przynoszący śmierć

(1.2) taki, który może umrzeć

odmiana: (1) śmierteln|y, ~a, ~e, ~i, ~e; bez stopnia wyższego przykłady:

(1.1) Wypadek był śmiertelny: zginęły trzy osoby.

(1.2) Człowiek jest śmiertelny, ale jego dusza - nie.

składnia:
kolokacje: (1.1) śmiertelny cios/atak/strzał/wypadek/...
synonimy: (1.1) zabójczy, morderczy
antonimy: (1.2) nieśmiertelny, wieczny
wyrazy pokrewne: (1.2) rzecz. rzeczownik śmiertelnik
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) od śmierć
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) deadly, lethal; (1.2) mortal
• francuski: (1.1-2) mortel
• grecki: (1.1) θανάσιμος, θανατηφόρος; (1.2) θνητός
• hiszpański: (1.1) letal, (1.1-2) mortal
• interlingua: (1.1?) lethal, fatal, mortifere; (1.2?) mortal
• łaciński: (1.1) mortifer; (1.2) mortalis
• niemiecki: (1.1) sterblich
• rosyjski: (1.1) смертельный; (1.2) смертный
• szwedzki: (1.1) dödlig