zamieszkiwać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] zamieszkiwać (język polski)

wymowa:
znaczenia:
czasownik przechodni (zamieszkiwać ndk. aspekt niedokonany, zamieszkać dk. aspekt dokonany)

(1.1) zob. zobacz → zamieszkać

(1.2) starop. staropolski ociągać (się), opóźniać, spóźniać (się)^[1]

(1.3) przest. przestarzałe zatrzymać, przetrzymać coś^[1]

(1.4) starop. staropolski zaniedbać, zaniechać, opuścić się^[1]

(1.5) starop. staropolski zabawić u kogoś; przetrzymać, zabałamucić kogoś; narazić kogoś na spóźnienie^[1]

czasownik przechodni (zamieszkiwać ndk. aspekt niedokonany)

(2.1) o człowieku: mieszkać gdzieś; o zwierzętach: mieć gdzieś siedlisko, zajmować jakiś teren

odmiana: przykłady:

(1.2) Bóg nigdy wiernym swym nie zamieszkiwał na wspomożenie ich.

(2.1) Lwy zamieszkiwały niegdyś Afrykę, Azję i Europę, a jeśli uznać lwy amerykańskie za podgatunek Panthera leo – to również Amerykę Północną i Południową. (z Wikipedii)

składnia: ~ +B. biernik
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. czasownik przest. przestarzałe zamięszkiwać^[1], starop. staropolski zamięszkawać^[1], gw. gwarowe zamieszkować^[1]; rzecz. rzeczownik zamieszkanie; przym. przymiotnik zamieszkały
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle → zamieszkać

źródła:

1. ↑ ^{1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6} hasło zamieszkać w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VIII, s. 175, Warszawa 1900–1927.