szacunek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

szacunek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʃaˈʦ̑ũnɛk], AS[šacũnek], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś
(1.2) ekon.  zliczenie wartości materialnej czegoś
(1.3) przybliżona wartość, wielkość lub ilość czegoś
odmiana:
(1.1) lp  szacun|ek, ~ku, ~kowi, ~ek, ~kiem, ~ku, ~ku!; blm 
(1.2-3) lp  jak (1.1); lm  ~ki, ~ków, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki!
przykłady:
(1.1) Szacunek do siebie rodzi w człowieku poszanowanie innych ludzi.
(1.2) Według szacunków ekonomistów, w tym roku spadnie wielkość inwestycji zagranicznych.
(1.3) Na manifestację przyszło niecały tysiąc osóbale to tylko szacunek policji.
składnia:
(1.1) szacunek dla kogoś, rzad.  do kogoś[1]
kolokacje:
(1.1) stracić szacunek do kogoś/czegośbrak szacunku • zasługiwać na / mieć szacunek do kogoś / czegośzdobyć czyjś szacunek
(1.2) błąd szacunku • pomylić się w szacunku
synonimy:
(1.1) respekt, estyma, poważanie, poszanowanie, uszanowanie, uznanie, godność, honor, hołd
(1.2) ocena, oszacowanie, wycena
antonimy:
(1.1) pogarda, uprzedzenie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) czas.  szanować; rzecz.  poszanowanie, uszanowanie
(1.2-3) czas.  szacować ndk. , oszacować dk. ; przym.  szacunkowy; przysł.  szacunkowo; rzecz.  szacowanie
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.  Schätzung[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.
  2. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 305.