persona

persona (język polski)

wymowa:

IPA: [pɛrˈsɔ̃na], AS: [persõna], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. przestarzałe, przestarzały żart. żartobliwie podn. podniośle osoba

odmiana:

(1.1) person|a, ~y, ~ie, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm liczba mnoga ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y

przykłady:

(1.1) Bal w ambasadzie zaszczyciło wiele znakomitych person.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik personalny

rzecz. rzeczownik personifikacja, personel

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. łacina persona

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: osoba

źródła:

persona (język angielski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) liter. literatura, literaturoznawstwo, termin literaturoznawczy postać, osoba dramatu

(1.2) praw. prawniczy osoba

(1.3) psych. psychologia persona (w psychologii jungowskiej)

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

persona (esperanto)

morfologia:

person•a

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) osobisty, osobowy, personalny

odmiana:

przykłady:

(1.1) Mi ne havas personan opinion pri tio → Nie mam o tym własnego zdania.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) individua, propra

antonimy:

(1.1) anonima, neoriginala, ĉiesa

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik persono

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

persona (język hiszpański)

wymowa:

IPA: [per.'so.na]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) osoba

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza persona, lm liczba mnoga personas

przykłady:

(1.1) No conozco de nada a aquella persona. → Nie znam wcale tamtej osoby.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) ser, individuo, sujeto, semejante, hombre, mujer

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik personalizar, personificar

przym. przymiotnik personal

rzecz. rzeczownik personalismo m rodzaj męski, personal m rodzaj męski, personaje, personalidad, personificación

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina persōna

uwagi:

źródła:

persona (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) osoba

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik personage, personification, personalitate

czas. czasownik personalisar, personificar

przym. przymiotnik personalmente

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

persona (język łaciński)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) maska (używana w teatrze)

(1.2) postać (w teatrze, dramacie)

(1.3) osoba

odmiana:

(1) person|a, ~ae

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.2) dramatis personae

(1.3) persona non grata

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

persona (język włoski)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) osoba

odmiana:

przykłady:

(1.1) I vicini lo consideravano una persona tranquilla. → Sąsiedzi uważali go za osobę spokojną.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik personale

rzecz. rzeczownik personaggio m rodzaj męski, personalismo m rodzaj męski, personalità f rodzaj żeński

przysł. przysłówek personalmente

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina persona

uwagi:

źródła: